اگر نامهاي خداوند به ادراك در بيآيد و قدرت بي مانند آن بر انسان آشكار شود، تمام انديشه هاي او تغيير مي كند و روزنه اي جديد در نا اميدي ها و ناداني ها به رویش باز مي شود. روزنه اي كه راه ورود نور را در زندگي باز خواهد كرد و آرزوها و دعاهاي معلق مانده را به اجابت نزديك خواهد كرد.
از زواياي مختلفي مي توان به بررسي آثار اسماء پرداخت. از زبان دل بشنويم كه در اينباره چه مي گويد:
اگر عاشقي معشوقي داشته باشد مدام به ياد اوست. مدام تصوير او را در نظر دارد و به او توجه دارد و او را صدا مي زند. خواندن او نشانه ي عشق است. در مکتب و مرام عشق، لحظه اي ياد معشوق از عاشق دور نمي شود و تمركز و توجه عاشق فقط به معشوق است و بس. در همه لحظات و در همه کارهایش او را در جلوی چشمانش می بیند. خداوند را باید از زبان دل یک عاشق، از سر عشق و دوستي خواند. در تعاليم استاد در رابطه با اينكه به چه قصدي خدا را بخوانيم اينچنين آمده است:
"از سر عشق و دوستي. عاشق چرا معشوق خود را مي خواند. او را مي خواند تا پاسخي بگيرد. او را مي خواند ، حتي اگر پاسخي نگيرد. او را مي خواند، چه او بشنود و چه نشنود. او را مي خواند تا به او نزديك شود تا دريافتش كند. تا به حضورش برسد... عاشق مي خواند تا به معشوق برسد... شما نيز اين گونه خدا را بخوانيد"
در حين راه رفتن، در حين خوابيدن، در تصاوير و تخيلات و در اغلب اوقات چه چيزي فكر ما را به خود مشغول مي كند؟ اين مساله اي است كه اغلب ما با آن مواجه هستيم. و البته به خاطر همين افكار متفرقه است كه نمي توانيم در حضور خداوند باشيم. از ياد او غافليم و او در اغلب اوقات ما غايب است.... اما چگونه از اين دام عنكبوتي غفلت خلاص شويم و حضور الهي را تجربه كنيم؟
با خواندن نام های خداوند و زنده کردن یاد او در تک تک لحظاتمان ...خواندن اسماء تمام مشغوليت هاي كاذب را مي زدايد و ياد و حضو او را در قلب و ذهن جايگزين مي كند. اين توجه بهترين كار نزد خداست. اين توجه شرك را در وجودمان كاهش مي دهد. شركي كه ناشي از حضور چندين نيرو در درون است كه توجهات ما را به خود اختصاص داده اند. خواندن نام های خداوند، ما را در حضور او مستقر می سازد. گفتن "بسم الله" نشان آن است كه"خدايا! من تو را فراموش نكرده ام وبه یاد تو هستم". و مگر می شود خداوند به یاد کسی نباشد که مدام او را به یاد می آورد؟! وخوشا به حال آن کس که خداوند به یاد اوست...
با خواندن نام های خداوند به او نزدیک می شویم و در حضورش قرار می گیریم. و تنها كسي كه در حضور خدا دعا می کند، صدايش شنيده ميشود و درخواستش پاسخ داده مي شود.
آنكس كه در حضور خداست اخلاق و رفتارش متعالي مي شود. حضور خدا نور است پس تاريكي هايي همچون نفرت و انحراف را مي برد و محبت و بركت و سلامت را مي آورد.
بخوانیم او را....